Dziecko najpierw ćwiczyło prowadzenie długopisu po rowkach. Znikający zapis daje dziecku możliwość ponownego podejścia do strony następnego dnia. Największą frajdę sprawiło obserwowanie, że zapis po czasie znika i stronę można zrobić ponownie. Największy plus to rowki prowadzące i znikający tusz.

Pierwszego dnia nie robiliśmy całej strony, tylko kilka powtórek. Wzory można wykonywać spokojnie, bez szybkiego przechodzenia do kolejnego ćwiczenia. Po kilku sesjach dziecko coraz rzadziej prosiło o pomoc przy rozpoczęciu kolejnego wzoru. Największy plus to rowki prowadzące i znikający tusz.

Zaczęliśmy od kilku prostych znaków bez nacisku na tempo. Połączenie liter, cyfr i prostych rysunków pozwala zmieniać zadania bez zmiany całego zestawu. Książeczka z cyframi zainteresowała dziecko bardziej niż zwykłe przepisywanie w zeszycie. W tej formie pisanie jest mniej frustrujące niż zwykłe poprawianie błędów gumką. Uchwyt na początku wymagał chwili przyzwyczajenia, ale później był używany bez problemu.

Cztery książeczki pozwoliły nam zmieniać rodzaj zadania zależnie od nastroju. Rowki wyraźnie prowadzą końcówkę długopisu, więc ręka nie ucieka łatwo poza linię. Dziecko chętniej wracało do ćwiczeń, kiedy mogło wybierać między literami, cyframi i rysowaniem. To dobry sposób na ćwiczenie ręki przed zwykłym pisaniem w zeszycie.

Pierwszego dnia dziecko wybrało zeszyt z cyframi. Zeszyt do rysowania dobrze rozgrzewa rękę przed trudniejszymi literami. Dziecko było dumne, kiedy udało się przeprowadzić linię równo od początku do końca. Najbardziej cenię możliwość powtarzania tych samych stron.

Uchwyt do długopisu wykorzystaliśmy już przy pierwszych ćwiczeniach. Ćwiczenia można robić etapami, zamiast kończyć całą stronę podczas jednej sesji. Książeczka z cyframi zainteresowała dziecko bardziej niż zwykłe przepisywanie w zeszycie. Dziecko samo wybiera, do której książeczki chce wrócić. Uchwyt na początku wymagał chwili przyzwyczajenia, ale później był używany bez problemu.